رواية كذبة في عتمة الليل الفصل الأول بقلمى الهام عبدالرحمن
رواية كذبة في عتمة الليل الفصل الأول 🌹
بقلمى الهام عبدالرحمن🌹
صلوا على الحبيب المصطفى 🌹
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
فى بيت قديم فى حى شعبى فى الاسكندرية كان راجل قاعد على كنبة فى الصالة وماسك فى ايده كوباية شاى ووشه باين عليه التعب والحزن.
عبدالفضيل: يارب افرجها من عندك انا تعبت مبقتش قادر على الحمل اللى على اكتافى.
شوية ودخلت بنت جميلة وشيك من باب الشقة وهى بتقول: السلام عليكم.
عبدالفضيل: عليكم السلام حمدالله على السلامة ياسلسبيل يابنتى اتأخرتي كدا ليه ياحبيبتي؟
سلسبيل لفت وشها بعيد عنه وهى بتنفخ: احنا مش هنخلص من الاسطوانة دى ياسى بابا ما انت عارف انى بشتغل عشان اعرف اصرف على نفسى واعرف اعيش زى الناس.
عبدالفضيل: يابنتى انا خايف عليكى من كلام الناس ونظرتهم ليكى كلامهم مبيرحمش.
سلسبيل: والناس دى هتصرف عليا هتجيبلى اللبس اللى بلبسه دا عشان يبقالى قيمة فى وسط زمايلى الناس دى هتجيبلى موبايل نضيف اتباهى بيه قدام اصحابى هينقلونى فى منطقه شيك متكسفش اقول لحد عليه واعزم صحابى فيها هيجبولى عربية ترحمنى من زحمة المواصلات وانا رايحة كل يوم المستشفى، يابابا انا دكتورة عارف يعنى ايه دكتورة يعنى مكانى مش هنا يعنى المفروض اعيش فى ڤلل وقصور ويبقا عندى خدم وحشم لكن حظى الاسود انى طلعت بنت عم عبدالفضيل فراش المدرسة ليه مكنتش رجل اعمال ولا لوا فى الداخلية مش كان زمان حالنا أحسن من كدا.
فى اللحظة دى خرجت امها من المطبخ وهى متضايقة من بنتها الوحيدة وبصت ناحية جوزها لاقيته مكسور وحزين مش قادر يرد على بنته فقالتلها وهى بتشدها من دراعها: الفراش اللى مش عاجبك دا هو اللى شاف الذل وشرب المر عشان يخليكى دكتورة قد الدنيا يابنت بطنى هو اللى بقا يشيل القرش على القرش عشان مينقصكيش حاجة وعشان يدخلك أحسن كلية اللى انتى بتتباهي بيها دلوقتي اللى لولاه كان زمانك مش متعلمة اصلا.
سلسبيل: يعنى المفروض اعمل ايه اقدملكم فروض الولاء والطاعة اصلا دا واجبكم يعنى مش بتتجبوا عليا بيه.
عواطف: زى مابتدورى على حقوقك المفروض كمان تعملى واجباتك تقدرى تقوليلى يابنت بطنى مرتبك اللى بتقبضيه من المستشفى بيروح فين ولا الشغل الاضافى اللى بتنزليله بالليل بتودى فلوسه فين هو كمان مش المفروض اننا علمناكى عشان تساعدينا فى مصاريف البيت.
سلسبيل: اااه قولى بقا كدا ياست ماما انتم عاوزينى اشتغل وتاخدوا تعبى وشقايا يتصرف على الاكل والشرب بس ياريت متحلموش بكدا انا بنزل واتمرمط بالليل عشان اجيب فلوس اقدر البس واتشيك قدام زمايلى عشان محدش فيهم يحس للحظة انى فقيرة وشحاتة عشان اقدر اجيب عريس كويس ينشلنى من العيشة الهم اللى انا فيها دى .
عبدالفضيل: العيشة اللى مش عجباكى دى غيرك يتمنى ربعها بصى على الشباب اللى زى الورد ومتلقحين تحت الكبارى ولا طالوا تعليم ولابيت يلمهم ولاشغلانة ياكلوا منها عيش انتى فى نعمة مش حاسة بقيمتها بس هتندمى لما تزول من وشك بسبب عدم رضاكى وعدم قناعتك يابنتى ياريت تفوقى قبل فوات الاوان.
سابتهم سلسبيل ودخلت اوضتها وحط عبدالفضيل ايده على قلبه من الوجع وقربت منه مراته وهى بتقول: اهدى ياخويا متزعلش نفسك البت لسة صغيرة ومش مقدرة نعمة وجودك فى حياتنا بكرا تعقل ياحبيبى بس اهدى كدا بالله عليك عشان متتعبش .
عبدالفضيل: انا عاذرها يا عواطف البت نفسها تعيش زى الناس بس ما باليد حيلة اعمل ايه لا ليا اب سابلى ورث اتسند عليه ولا اتعلمت تعليم عالى يخلينى ابقا حاجة تفتخر بيها هو انا كدا اب وحش ومقصر فى حق بنتى يا عواطف؟
عواطف: لا ياخويا انت اجدع واحن اب فى الدنيا وصدقنى هتعرف قيمتك فى يوم من الايام.
تانى يوم فى المستشفى....
الممرضة بقلق: دكتورة سلسبيل صباح الخير.
سلسبيل: مش باين يا سعاد خير على الصبح.
سعاد: الحالة اللى فى العناية حصلها مضاعفات امبارح ودكتور تيسير بهدل الدنيا وعاوزك فى مكتبه.
سلسبيل: هو انتى كنتى حطيتى الحقن اللى قولتلك عليها فى المحلول؟
سعاد اتوترت وقالت: الحقيقة انا خدت الحقن وطلعت احطها فى المحلول لكن جالى تليفون ان بنتى تعبت شوية فطلعت جرى عشان اطمن عليها ومن لبختى نسيت احط الحقن.
سلسبيل: يعنى الغلط كدا عندك انتى مش انا يبقى تتفضلى معايا وتبلغى دكتور تيسير الكلام دا بنفسك.
سعاد عيطت وهى بتقول: بس انا كدا ممكن يتقطع عيشى وانا فى عرض الوظيفة دى.
سلسبيل: اولا مش مشكلتى انا مش هشيل شيلة حد ثانيا مش هيتقطع عيشك ولا حاجة اخرك خصم من المرتب وخلاص.
فى مكتب الدكتور تيسير مدير المستشفى...
دكتور تيسير: حضرتك بردو يادكتورة غلطانة لانك كان المفروض تشرفى بنفسك على علاج الحالة دى انتى اكتر واحدة عارفة قد ايه الحالة دى مهمة.
سلسبيل: والله يادكتور اللى اعرفه ان ميعاد شغلى خلص غير انى فضلت نص ساعة زيادة يعنى انا مش مسئولة المفروض دكتور حازم هو اللى مسئول لانه كان ميعاد الشفت بتاعه.
انتهى التحقيق بخصم خمس ايام من مرتب سعاد واتهام حازم بالاهمال.
فى كافيتريا المستشفى كانت سلسبيل قاعدة وماسكة موبايلها وحاطة قدامها نوتة على الطرابيزة وبتدون فيها كل المعلومات اللي بتشوفها على الموبايل.
سلسبيل: قريب هييجي اليوم اللى هبقا فيه حرم مروان فياض.
فى المساء فى احد ڤيلل المعمورة كانت زينب هانم قاعدة فى بلكونة اوضتها وسرحانة ودخل عليها حفيدها المهندس مروان فياض صاحب اكبر شركة مقاولات.
مروان وهو بيحط قدامها كوباية عصير: احلى عصير، لاحلى تيتة فى الدنيا كلها.
زينب: اهلا بحبيب تيتة البكاش اللى مبقتش اشوفه غير دقايق بسيطة كل يوم.
